Mögnuð vika!

Á hverjum morgni löbbum við í um 10 mínútur í gegnum hverfið hérna í átt að rútustöðinni. Leiðin er mjög holótt og ef það hefur rignt um nóttina, sem gerist nú nánast í hvert skipti, þurfum við að labba í miklu svaði og komum oft mjög skítug til fótanna þegar við setjumst upp í matatu-inn. Þetta eru litlar kenýskar rútur sem eiga að rúma 15 manns og er það frekar þröngt á þingi en nær alltaf eru miklu fleiri sem troða sér inn og það mesta sem við höfum séð er 21 manns og þá er sko gott að vera ekki með innilokunarkennd. Við erum um 40 mínútur á leiðinni til Limuru þar sem heilsugæslan er og þau okkar sem fara á Tigoni spítalann þurfa að taka annan matatu til að komast þangað. Maður getur alveg gleymt sér á leiðinni bara að horfa út um gluggann og fylgjast með fólki, þar sem má sjá asna að draga kerrur, konur að bera trjágreinar á höfðinu, börn að leik, sölufólk og karla sem sitja í hnapp sem virðast ekki hafa neitt fyrir stafni. Á rútustöðvunum eru allir farnir að þekkja okkur og allir vita hvert við erum að fara og þeir eru löngu hættir að reyna að plata okkur eitthvert annað. Einnig þegar við göngum um bæinn þá kallar fólk stundum Kikuyu, Kikuyu, en það er bærinn sem við búum í. 

Throngt a thingi

Husakynnin a leidinni

Markadurinn i Limuru

Á heilsugæslunni gengur allt mjög vel, við höfum nóg fyrir stafni þar og alltaf miklar raðir af fólki sem býður eftir þjónustu. Í barnaverndina koma einstöku sinnum mjög vannærð börn, en þá þarf að fylgja þeim sérstaklega eftir og fræða móðurina. Algengast er að börnin séu með lungnabólgu eða þá að þau séu of þurr. Til dæmis kom um daginn lítill drengur sennilega um 10 ára með litla bróður sinn, um 3 ára, en hann var orðinn mjög þurr af niðurgangi en þá hafði mamman sent þá því hún þurfti að vinna. En annars eru hinir ýmsu sjúkdómar sem eru þarna í gangi, niðurgangur, heilahimnubólga, hringormar, eyrnabólgur og margt, margt fleira. Nokkur börn hafa komið inn með blóðsýkingu vegna óhreininda, t.d. hafði ein mamman ekki þrifið barnið sitt frá því það fæddist en það var orðið meira en 4 mánaða gamalt. Okkur þótti svolítið athugavert að ef barnið er með hita er því strax gefið sýklalyf.

Í mæðraverndinni er líka nóg að gera og hefur það komið okkur á óvart hversu ungar mömmurnar eru hérna, það er mjög eðlilegt að 25 ára konur séu orðnar 4 barna mæður. Yngsta sem hefur komið til okkar var aðeins 14 ára gömul. Gréta, Helena og Signý fengu að taka þátt í einni fæðingu en það var hjá 17 ára stelpu. Hún hafði fundist á götunni kvöldinu áður með hríðir og hafði einhver kona tekið hana að sér og komið með hana á heilsugæsluna. 

Dottir thessarar 17 ara, 10 minutna gomul :)

 Á heilsugæslunni er enginn læknir og gegna hjúkrunarfræðingar því þeirra starfi líka ásamt því að sinna sínu, þær greina hvað er að og skrifa út lyfseðla, algjörar ofurkonur þarna á ferð og höfum við lært mjög mikið af þeim. Það hefur komið okkur á óvart hversu góð þjónustan er þar sem allt er frítt fyrir fólkið. 

Tharna skraum vid inn konurnar i maedraverndinni

Heilsugaeslan

Barnaeftirlitid

 Það voru frekar mikil rólegheit á fæðingadeildinni s.l. tvo daga. Ein fæðing og svo fengum við að fylgjast með keisaraskurði. Það var mjög áhugavert og skemmtilegt. Það má nú segja frá því svona til gamans að við vorum vissar um að konan ætti vona á tvíburum, bæði var hún með mjög stóra kúlu (konurnar hér eru langflestar með mjög penar kúlur) og svo höfðum við einhvern veginn lesið það út úr samskiptum starfsfólksins. Konan var mænudeifð og eftir stutta stund dró læknirinn út stærðarinnar dreng við mikla gleði okkar og biðum við spenntar eftir seinna barninu. Læknirinn hóf þá saumaskap af mikilli fagmennsku og við skildum ekki afhverju hann ætlaði ekki fyrst að ná í hitt barnið! En þetta var þá bara tómt rugl í okkur, það var bara einn myndarlegur dásemdardrengur í þessari stóru kúlu.

Vokudeildin

 Verkefnin á barnadeildinni eru þau sömu, þar höfum við verið að gefa börnunum lyfin sín. Sýklalyfjagjafirnar hafa komið okkur mikið á óvart, heima á Íslandi eru sýklalyf nær alltaf blönduð vökva svo fólk finni ekki til þegar það er að renna inn í æðina, en hérna er börnunum gefin sýklalyfin óþynnt og það sem litlu greyin orga þegar þau fá þetta í litlu æðarnar sínar. Barnabrunadeildin er alltaf full, en börnin þar eru mörg hver mjög illa brunnin, talað er um tvær algengustu ástæðurnar fyrir því að þú fái bruna en það er annars vegar að það hellist yfir þau te og hins vegar að í flestum húsum/kofum eru eldstæði í miðjunni þar sem eldað er þá er algengt að börnin detti á eldstæðið. Maður fær alveg illt í hjartað að þurfa að bera á þau smyrslið á hverjum morgni, en þau eru mjög illa verkjastillt þegar maður byrjar. Okkur þykir frekar sérkennilegt hvernig þau fara að með að þrífa brunasárin en mæðurnar taka kranavatn, bæta út í aðeins af soðnu vatni við og taka svo grisjur með berum höndum og hreinsa svo sárin sjálfar, það er allt hreinlætið. Síðan eigum við að vera með dauðhreinsaða hanska og bera á sárin með sama tunguspaðanum dag eftir dag.

Thessi yndislega stelpa er fotlud og brenndist illa a aftanverdum upphandlegg, en hun er alltaf med bros a vör og laetur okkur brosa hringinn.

Thessi litla stelpa brenndist illa i andliti thegar hun datt a eldstaedi, hefur nad miklum framforum!

 Starfsfólkið spyr okkur mjög reglulega hvort þau geti ekki komið til Íslands til að vinna og hvort við getum ekki tekið þau með, það virðist vera að fólkið í heilbrigðisgeiranum hérna hafi það ekki mjög gott. Einnig hún Lucy sem er „mamma“ okkar hérna heima (þrátt fyrir að vera yngri en við öll) hún vill mikið koma með okkur en hennar staða er frekar slæm. Hún á þriggja ára stelpu sem býr hjá ömmu sinni í öðru héraði en þar fær hún enga vinnu. Hún fær heilar 7000 krónur í hverjum mánuði fyrir að vera hérna og hugsa um sjálfboðaliðana. Hana dauðlangar að komast í hárgreiðslunám en það tekur 10 mánuði og kostar hver mánuður 7000 krónur í skólagjöld. Á hverjum mánuði sendir hún svo 4000 krónur til dóttur sinnar. Þetta er mjög sorgleg staða, en við munum reyna að gefa henni ríflegt þjórfé þegar við förum sem vonandi getur létt undir með henni eitthvað og vonandi getur hún farið í skólann sem hana dreymir um.

Spurningarnar sem við fáum stundum frá fólkinu hérna geta verið ansi spaugilegar. Okkur finnst svolítið gegnumgangandi að þau haldi að Ísland sé mjög líkt Kenýa hvað varðar loftslag, það að við hljótum að versla bara notuð föt, þau hafa gert boð í fötin okkar, þau halda að malaría og HIV séu líka algengustu sjúkdómarnir hjá okkur og við höfum verið spurð hversu margir ættbálkar séu á Íslandi.

Ps. fengum okkur sma Tusker bjor og somdum sma ferskeytlu:

Hingað komin kát og fín
kímin hress með ljúfa sál.
Höfum hér fengið nýja sýn
á heimsins vandamál.